Hoe groot moet je buffer zijn voor je begint te beleggen?

Beleggen doe je in principe met geld dat je langere tijd kunt missen. De waarde van beleggingen kan schommelen en op het moment dat jij geld nodig hebt, kan de beurs net een mindere periode doormaken.

Een buffer heeft daarom een heel andere functie dan je beleggingen. Hij hoeft niet zoveel mogelijk op te brengen. Hij moet vooral beschikbaar zijn wanneer je hem nodig hebt.

Denk aan een wasmachine die plots stukgaat, een onverwacht hoge autorekening of een tijdelijke daling van je inkomen. Met voldoende reserve hoef je voor zo’n tegenslag niet meteen schulden aan te gaan of beleggingen te verkopen op een moment dat je dat liever niet zou doen.

Er bestaat geen vaste regel die bepaalt hoe groot je buffer precies moet zijn.

Wikifin, het programma voor financiële educatie van de FSMA, noemt drie tot zes keer je netto-maandinkomen als een vaak gebruikt richtpunt. Tegelijk benadrukt het dat er geen ijzeren regel bestaat en dat de nodige reserve afhangt van je inkomsten, uitgaven en persoonlijke situatie.

Met een eenvoudig voorbeeld wordt dat concreter:

Dit zijn alleen voorbeelden om de grootteorde tastbaar te maken. Je ideale buffer hangt af van je eigen situatie.

Zie die drie tot zes netto-maandinkomens daarom vooral als een vertrekpunt, niet als een grens die voor iedereen juist is.

Stel bijvoorbeeld dat twee mensen exact hetzelfde verdienen. De ene woont samen met een partner die ook een stabiel inkomen heeft, terwijl de andere alleen woont en een wisselend inkomen heeft. Hetzelfde bufferbedrag hoeft voor hen niet dezelfde financiële zekerheid te bieden.

Hoe meer onzekerheid je zelf moet kunnen opvangen, hoe belangrijker wat extra financiële ruimte kan worden.

Iemand met een wisselend inkomen of minder werkzekerheid zit bijvoorbeeld in een andere situatie dan iemand met een heel stabiel inkomen. Ook kinderen, een woonlening, een wagen die je absoluut nodig hebt voor je werk of andere hoge vaste kosten kunnen mee bepalen hoeveel reserve comfortabel voelt.

Daarom is de nuttigste vraag misschien niet: heb ik exact zes keer mijn netto-maandinkomen als buffer?

Maar eerder: wat gebeurt er als mijn inkomen een tijdje daalt of er plots een grote kost opduikt?

Als je zo’n situatie kunt opvangen zonder meteen aan je beleggingen te moeten komen, doet je buffer wat hij moet doen.

Een buffer is bedoeld voor onverwachte gebeurtenissen. Dat is iets anders dan geld dat je opzijzet voor een uitgave waarvan je vandaag al weet dat ze eraan komt.

Plan je binnen twee jaar een grote reis? Weet je dat je wagen binnenkort vervangen moet worden? Of wil je sparen voor renovatiewerken? Dan kun je daar idealiter apart geld voor voorzien.

Je kunt die verschillende doelen eenvoudig uit elkaar houden:

• Gepland sparen

  Voor uitgaven die je al ziet aankomen.

• Financiële buffer

  Voor onverwachte kosten of tijdelijk inkomensverlies.

• Beleggen voor later

  Geld dat je langere tijd kunt missen.

Je hoeft niet op zoek naar één perfect bedrag dat voor iedereen geldt. De vaak genoemde drie tot zes netto-maandinkomens kunnen helpen om een eerste richtpunt te bepalen, maar je eigen financiële situatie blijft belangrijk.

Een goede buffer geeft je vooral ademruimte. Het doel is niet om zomaar zoveel mogelijk geld op een spaarrekening te houden, maar om voldoende ruimte te hebben zodat een onverwachte tegenslag je financiële plan niet meteen overhoop haalt.

En net dat maakt een buffer zo’n belangrijke basis vóór je begint te beleggen.